Biografia Aleksandra Fredry ostatnidzwonek.pl
      Zemsta | inne lektury | kontakt | reklama | Wersja mobilna
streszczenieopracowaniebohaterowieżycie i twórczość autoratest   

Jesteś w: Ostatni dzwonek -> Lektury -> Zemsta

Biografia Aleksandra Fredry

„Urodziłem się w Surochowie, w ziemi przemyskiej, z Jacka z Pleszowic i Marii z Dembińskich Fredrów małżonków. Kiedy? Nie wiem dokładnie, bo w owym czasie proboszcze na mokro oficjowali, a na sucho pisali" - rozpoczyna swój życiorys Aleksander hrabia Fredro w pamiętniku Trzy po trzy. „Metryki więc odszukać nie mogłem, może i dlatego że plebania w Jarosławiu zgorzała".

Dokładna data narodzin pisarza nie jest znana. Przyjmuje się, że wydarzenie to miało miejsce 20 czerwca 1793 roku w Surochowie niedaleko Jarosławia. Fredro pochodził ze starej rodziny ziemiańskiej (tytuł hrabiego, herb szlachecki Bończa). W latach młodzieńczych nie kwapił się zbytnio do nauki, jego kształcenie i wychowanie powierzono prywatnym nauczycielom – guwernerom. Sam wspominał: „uczyłem się krótko i nietęgo, a w szesnastym roku życia, podług rachuby mojej piastunki, wstąpiłem do wojska.”

Zaciągnął się do oddziałów księcia Józefa Poniatowskiego, wkraczających do Galicji (tereny zaboru austriackiego). Za wojenne zasługi otrzymał Krzyż Virtuti Militari i francuską Legię Honorową, co dowodzi jego dzielności i odwagi. Do 1814 roku był oficerem wojsk napoleońskich i dosłużył się rangi kapitana. Brał udział w rosyjskiej kampanii Napoleona. Dostał się wówczas do niewoli u Rosjan, ale udało mu się zbiec w przebraniu wieśniaka. Wkrótce znalazł się w Paryżu, gdzie z zachwytem obserwował teatrzyki, w których grywano komedie i melodramaty.

W 1815 roku powrócił do kraju i osiadł w rodzinnym gnieździe – Beńkowej Wiszni, gdzie wraz z bratem Maksymilianem zyskali miano awanturników. Zainspirowany oglądanymi we Francji spektaklami, Fredro napisał komedię Intryga naprędce. W1817 roku wystawił ją teatr we Lwowie. Sztuka nie spodobała się publiczności, ale jej autor wcale się tym niepowodzeniem nie zraził, tylko baczniej zaczął studiować teksty Moliera (francuskiego komediopisarza).

„Poważnie” zaczął tworzyć jako dojrzały mężczyzna, w 1821 roku napisał ważny dla jego dorobku, pełen humoru utwór Pan Geldhab. Miał wtedy 28 lat. Życie prywatne Fredry nie układało się zbyt pomyślnie, podobno – paradoksalnie autor zabawnych komedii był człowiekiem skłonnym do ponuractwa i z natury samotnikiem. W 1817 roku poznał Zofię z Jabłonowskich Skarbkową i... zakochał się na całe życie. Zofia jako piętnastoletnia dziewczynka została wydana za mąż za świetnie sytuowanego hrabiego Skarbka. Odeszła od męża po kilku latach nieudanego małżeństwa, a z Fredrą łączył ją długoletni romans. Pobrali się po 10 latach wspólnych starań, a ich małżeństwo było bardzo szczęśliwe. Para dochowała się dwójki dzieci – syna i córki o aspiracjach literackich. [nr]Twórca przezabawnych sztuk był człowiekiem wewnętrznych sprzeczności – pisał komedie, a w rzeczywistości był „ponurakiem”, angażował się w sprawy społeczne, a marzył o samotności. Kazimierz Wyka (historyk i krytyk literatury) nazwał Fredrę „rzadkim przykładem zupełnego samotnika literackiego, którego nikt nie nauczył jego sztuki i od którego nikt się nie nauczy”. Miewał skłonności hipochondryczne (hipochondryk – symulant, chory z urojenia) i mizantropijne (niechęć do ludzi jako gatunku ludzkiego). Pisarstwo pochłaniało go całkowicie, izolował się od ludzi, pozostawał w kręgu najbliższych.[/nr]


W 1830 roku wybuchło powstanie listopadowe. Fredro, ze względu na wiek i nękające go choroby, nie brał w nim udziału. Do powstania poszli jego bracia, natomiast on działał w tajnym komitecie obywatelskim, wspierającym powstanie przez dostarczanie broni i pieniędzy, rzekomo przechowywał w swoim majątku dwóch powstańców z Wielkopolski.

Pisarstwo Fredry „leży” na pograniczu dwóch epok: romantyzmu i pozytywizmu, choć autora Zemsty wielokrotnie krytykowano, że w czasach ogólnonarodowego cierpienia (zabory, powstania narodowe), jego twórczość nie była „zaangażowana” w sprawy kraju, że pisze humorystyczne sztuki, zamiast pisać w celu „pokrzepienia serc”. Szczególnie bezlitosny w tej kwestii okazał się Seweryn Goszczyński – pisarz, poeta i jednocześnie uczestnik powstania listopadowego. W książce Nowa epoka poezji polskiej (1835) nazwał talent Fredry „podrzędnym”, a komediom zarzucił, iż są „niemoralne” i „nienarodowe”. Nikt nie wstawił się za artystą, wobec czego zamilkł i począł pisać tylko dla siebie i najbliższych. Z tego okresu pochodzi pamiętnik Trzy po trzy.

strona:    1    2  



On chce TO zrobić,
a Ty nie jesteś gotowa?

10 zdań, które pomogą Ci
zatrzymać chłopaka przy sobie!

Mój pierwszy raz...

Szybki test:

Pamiętnik Fredry nosi tytuł:
a) „Pan Jowialski”
b) „Trzy po trzy”
c) „Ożenić się nie mogę”
d) „Cudzoziemszczyzna”
Rozwiązanie

Order Virtuti Militari otrzymał Fredro za udział w:
a) powstaniu kościuszkowskim
b) bitwie pod Waterloo
c) kampanii moskiewskiej
d) bitwie trzech cesarzy
Rozwiązanie

Fredro zaciągnął się do wojska – do armii Księstwa Warszawskiego w wieku:
a) dwudziestu czterech lat
b) szesnastu lat
c) osiemnastu lat
d) dwudziestu lat
Rozwiązanie

Więcej pytań

Zobacz inne artykuły:

Inne
„Zemsta” Aleksandra Fredry - szczegółowe streszczenie
Cześnik – Maciej Raptusiewicz – charakterystyka szczegółowa
Biografia Aleksandra Fredry
Geneza „Zemsty”
Rejent Milczek – charakterystyka szczegółowa
Józef Papkin – charakterystyka postaci
„Zemsta” jako dramat - cechy komedii
„Zemsta” – sterszczenie w pigułce
Czas i miejsce akcji w „Zemście”
Charakterystyka pozostałych bohaterów
Komizm „Zemsty”
Znaczenie tytułu i motta „Zemsty”
Główne wątki w „Zemście”
Język „Zemsty”
Symbolika muru i jego rola w „Zemście”
Plan wydarzeń „Zemsty”
Twórczość Aleksandra Fredry
Kalendarium twórczości Fredry
Inscenizacje i ekranizacje „Zemsty”
Cytaty z Aleksandra Fredry
Słynne mury w historii i kulturze
Najważniejsze cytaty z „Zemsty”
Fredro - kalendarium życia
Bibliografia





Tagi:
• Zemsta jako przykład komedii