Język „Zemsty” ostatnidzwonek.pl
      Zemsta | inne lektury | kontakt | reklama | Wersja mobilna
streszczenieopracowaniebohaterowieżycie i twórczość autoratest   

Jesteś w: Ostatni dzwonek -> Lektury -> Zemsta

Język „Zemsty”

Język Zemsty zbliżony jest do mowy potocznej, wykorzystuje:

* przekleństwa np. gad, czart, do kaduka:
„Co za koncept, u kaduka!
Pannom w głowie krokodyle (...)”


* partykuły:
- przecząca „nie”: „Nie powiadać nic nikomu”, „Nie, nie(...)”
- życząca „oby”: „Oby moja Artemiza (...)”, „Obyś była jak ta karta(...)”
- rozkazująca: „niech”, „niechaj” : „Niech do Milczka wkraść się stara, / Niech młodemu Wacławowi, (...)”
- wzmacniająca: „-że”: „Niechże o tym już nie słyszę (...)”

Partykuły: „no, że,/ li, czy,/ niech, by, nie” w języku polskim bardzo łatwo zapamiętać dzięki połączeniu ich w jeden wers - zdanie (kolejno, wg podziału): „Noże liczy niechby nie”, „Liczy noże niechby nie" lub „Niech no liczy noże”.

* powiedzonka: Cześnika: „mocium panie”, Rejenta: „serdeńko” oraz te, które potem zostały zaliczone do przysłów: „Niech się dzieje wola Nieba! Z nią się zawsze zgadzać trzeba!”

* przysłowia: „Od powietrza, ognia, wojny ...)”, „Zamieniał stryjek/ Za siekierkę kijek.”

* wykrzyknienia: „Ach, to wino! Takie męty!
O, zbrodniarzu! O, przeklęty!”


* peryfrazy – omówienia: „Jestem Papkin, lew Północy,
Rotmistrz sławny i kawaler (...)”


* system metafor: „miejsca u mnie nie zagrzeje”, „Złotosiejny wzrok Febowy” – w rozumieniu – palące promienie słoneczne, „Marsowego znać piastuna” – poznać walecznego rycerza, „Bo nie będę z ziemi zbierał, /Co Milczkowi z nosa spadnie...” – nie chcę czegoś, co i komuś jest nieprzydatne, itp.

Ponadto autor wykorzystuje zwroty obce np. „pardon” z francuskiego – w języku polskim „przepraszam”, terminy łacińskie: „et caetera” – w znaczeniu „i tak dalej...”, „circa quartam” – czyli około czwartej.


Utwór jest rymowany: rymują się zwłaszcza końcówki wersów (w sposób dokładny), często są to rymy typu: aabb (parzyste) np.:

„Bo imprezę inną biorę ( a )
Za dzisiejszą mą swawolę ( a )
I że w murze gdzieś tam dziura,( b )
Gotów pieniać mnie szlachciura, (...)” ( b )

bądź przeplatane – krzyżowe typu: abab:
„Bo nie będę z ziemi zbierał, ( a )
Co Milczkowi z nosa spadnie... ( b)
Chyba, gdyby się opierał, ( a )
Chciał zatrzymać samowładnie, (...)” ( b)


Dzięki zastosowaniu rymów tekst daje się łatwiej zapamiętać, „wpada w ucho” – funkcja mnemotechniczna (czyli ułatwienie zapamiętywania), ponadto właściwa konstrukcja rymów, słów i zdań sprawia, że treść utworu śmieszy i bawi odbiorcę.



On chce TO zrobić,
a Ty nie jesteś gotowa?

10 zdań, które pomogą Ci
zatrzymać chłopaka przy sobie!

Mój pierwszy raz...

Zobacz inne artykuły:

Inne
„Zemsta” Aleksandra Fredry - szczegółowe streszczenie
Cześnik – Maciej Raptusiewicz – charakterystyka szczegółowa
Biografia Aleksandra Fredry
Geneza „Zemsty”
Rejent Milczek – charakterystyka szczegółowa
Józef Papkin – charakterystyka postaci
„Zemsta” jako dramat - cechy komedii
„Zemsta” – sterszczenie w pigułce
Czas i miejsce akcji w „Zemście”
Charakterystyka pozostałych bohaterów
Komizm „Zemsty”
Znaczenie tytułu i motta „Zemsty”
Główne wątki w „Zemście”
Język „Zemsty”
Symbolika muru i jego rola w „Zemście”
Plan wydarzeń „Zemsty”
Twórczość Aleksandra Fredry
Kalendarium twórczości Fredry
Inscenizacje i ekranizacje „Zemsty”
Cytaty z Aleksandra Fredry
Słynne mury w historii i kulturze
Najważniejsze cytaty z „Zemsty”
Fredro - kalendarium życia
Bibliografia





Tagi:
• Zemsta jako przykład komedii